77 – Mürselat

Mürselat suresi, Mekke döneminde inmiş olup 50 ayettir. Sure adını, birinci ayette geçen ve “gönderilenler” anlamına gelen “el-Mürselat” kelimesinden almıştır.

Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla

  1. Andolsun (emrimizle) iyilik için gönderilen meleklere/vahiylere,
  2. Şiddetle eserek (zararlıları) savurup atanlara,
  3. Tohumları/bulutları yaydıkça yayanlara,
  4. (Hak ile batılı) birbirinden ayıranlara,

5-6-7. Arındırmak ve sakındırmak için İlahi mesajı ulaştıranlara andolsun ki, vaad olunduğunuz, (kıyamet) vuku bulacaktır.

8-9-10-11. Yıldızların ışığı söndürüldüğü, gök yarıldığı/parçalandığı, dağlar toz gibi ufalandığı ve peygamberlerin (Allah’ın mesajlarını ilettikleri kişi ve topluluklar aleyhine veya lehine şahitlik yapmaları için) tanıklık sıraları geldiği zaman (artık kıyamet kopmuştur).

  1. (Bunları duyanlar şöyle derler:) Bu tanıklık hangi güne ertelenmiştir?
  2. (Doğru ile eğrinin, hak ile bâtılın) birbirinden ayrılıp hükme bağlanacağı güne (ertelenmiştir).
  3. Hüküm ve ayırım gününün ne olduğunu biliyor musun?
  4. (Bunu) yalanlayanların o gün vay haline!
  5. Biz, (peygamberlerini inkâr eden kavimlerden) evvelkileri, helâk etmedik mi?
  6. Onların arkasından gelip, aynı şekilde davrananları da elbette onların peşine takarız (onlar gibi helâk ederiz).
  7. Biz suçlulara işte böyle yaparız.
  8. (Allah’ın ayetlerini) yalanlayanların o gün vay haline!
  9. Biz sizi bayağı/basit bir sudan (meniden) yaratmadık mı (Hangi cesaretle yalanlamaya kalkıyorsunuz)?

21-22. Sonra o suyu, (doğum için) belirli bir vakte kadar sağlam bir yerde (rahimde) muhafaza ettik.

  1. Biz, (insanın yaratılışını) işte böyle gerçekleştirdik. Ne mükemmeldir Bizim (bir şeyi) gerçekleştirme kudretimiz!
  2. (Allah’ın kudretini) yalanlayanların o gün vay haline!

25-26. Biz yeryüzünü hem dirilere, hem ölülere bir toplanma yeri kılmadık mı?

  1. Orada sabit yüce dağlar yaratmadık mı, size tatlı bir su içirmedik mi?
  2. (Bütün bu nimetleri) inkâr edenlerin o gün vay haline!
  3. (Kıyameti inkâr edenlere o gün şöyle denir): Haydi yalan saydığınız azaba gidin.

30-31. “Haydi gidin, üç kola ayrılmış (dumandan) bir gölgeye (ki o) ne gölgelendirir ne de ateşten korur.

32-33. Şüphesiz o (cehennem), tomruk gibi kocaman kıvılcımlar saçar. Sanki o kıvılcımın her biri sarı renkte birer halattır.

Ayette geçen “cimale” terimi “cemel” kelimesinin çoğuludur. “Cemel”, kökü itibariyle hem halat hem de deve anlamına gelmektedir. Yukarıdaki ayetlerin genel muhtevasına bakıldığı zaman “deve” kelimesi edebi tasvire uygun düşmediği ve deve ile kıvılcım arasında bir münasebet bulunmadığı için “cimale” terimi “halat” olarak tercüme edilmiştir.

  1. (Bu durumu) yalan sayanların, o gün vay haline!
  2. Bu (gün), (hakka karşı direnenlerin) konuşamayacakları gündür.
  3. Onlara izin de verilmez ki, mazeret beyan etsin ve özür dilesinler.
  4. Hakka karşı direnenlerin, o gün vay haline!
  5. Bu (gün), sizi ve önceki ümmetleri topladığımız doğru ile eğrinin, Hak ile bâtılın ayrıldığı gündür.
  6. Eğer (azabı kaldıracak) bir hileniz/numaranız varsa, haydi bana gösterin onu!
  7. (Öldükten sonra dirilmeyi) inkâr edenlerin o gün vay haline!

41-42. Allah’a karşı sorumluluk bilinciyle yaşayanlar, (serin) gölgeler altında ve pınarlar arasında hem de canlarının istediği meyveler içindedirler.

43-44. (Onlara şöyle denir:) “Yaptıklarınıza karşılık olmak üzere afiyetle yiyin için.” Şüphesiz biz iyilik yapanları işte böyle mükâfatlandırırız.

  1. (Cenneti) inkâr edenlerin, o gün vay haline!
  2. (Ey inkârcılar!) Siz (bu cennet nimetlerine karşılık) dünya nimetlerinden yiyin ve bir süre daha sefanızı sürün bakalım. Fakat şunu iyi bilin ki sizler gerçekten suçlu günahkârlarsınız.
  3. Allah’ın emirlerini ciddiye almayan (günahkârların) o gün vay haline!
  4. (Dünyada) onlara: “Rükû edin (Allah’a boyun eğin)!” denildiği zaman rükû etmezler (boyun eğmezler ve Allah’ın emirlerine itaat etmezler)di.
  5. Allah’ın emirlerini dikkate almayan isyankârların o gün vay haline!
  6. Peki, onlar bu Kur’an’a da inanmadıktan sonra hangi söze inanacaklar?